Oldu da çirkin uyandın bir sabah.
Avuçlarının içinde bir uğultu.
Bedeninde bir elveda ve beden dilinde avuntu.
Ruhunda kara kalem bir desen.
Savaş yerinde ortancalar ve ortasında bir de sen.
Oldu da çirkin uyandın bir sabah.
Pencerenin pervazında edepsiz aylak martılar.
Gökyüzünde şiir olur yerine yalnız gezen şarkılar.
Oldu da çirkin uyandın
Olmaz ya, oldu.
Ateş böcekleri umarsızca gönül koyar gündüze.
Hele gürültülerin de varsa özlem duyan sessize.
Dile gelmiş naftalin ve yaramaz tebeşirler şehrinde.
Oldu da çirkin uyandın bir sabah.
Yanlış bir şey düşünme.
Yanında ben varsam ve şiirim varsa düşünde,
Olmaz ya, oldu
Sen ılık ol üşünme!
Sen çirkin uyandıysan,
Dünya başka biçimdedir.
Güneştedir, dündedir varsa hata bugündedir.
Oldu da çirkin uyandın bir sabah.
Yanında ellerim ve dost arayan bir çift göz.
Sarhoşsam da söylerim;
Ne olursa sözüm söz!
Oldu da çirkin uyandın bir sabah;
Bilirim o sabah ellerin tutmayacak.
Sen düzelene kadar o yatakta
Yanında kimse yatmayacak.
Oldu da çirkin uyandın bir sabah;
Ne olursa sözüm söz!
Sen güzelene kadar o güneş,
O batıdan batmayacak…
